Dag muis
7 november 2017
Feestje
16 maart 2018
Toon alles

Het ‘schoolkind’ in de rouw

Wanneer kinderen te maken krijgen met een overlijden, maken zij de meest ingrijpende vorm van verlies door. De impact die deze vorm van verlies teweeg brengt is enorm: een geur, een muziekstuk, een winkel, een bepaalde dag, dit zijn allemaal triggers die herinneringen kunnen oproepen, zelfs jaren later nog.

Wanneer kinderen te maken krijgen met deze vorm van verlies raken zowel de emotionele ontwikkeling als de cognitieve ontwikkeling verstoord, zij kunnen op allerlei manieren laten merken dat zij verdriet hebben en rouwen. Als ouder zijnde is het op deze momenten belangrijk om er te zijn en te bespreken wat er is gebeurd.

Maar hoe bespreek je een verlieservaring met het schoolkind dat misschien nog niet zo goed begrijpt wat verlies en rouw betekent? En hoe kom je erachter hoe het schoolkind omgaat met een bepaalde vorm verlies?

Kinderen van zes tot twaalf jaar

Het kind kan nu systematisch, concreet en logisch nadenken over dingen. Met andere woorden, het kind is in staat tot gedachtenhandelingen, het kan nu dus verschillende oplossingen voor een probleem uitproberen in zijn gedachten. Het lagere schoolkind is in staat tot het zogeheten ‘magisch’ denken. Dit houdt in dat het kind onderscheid kan maken tussen wat ‘echt’ en wat ‘fantasie’ is. Kinderen krijgen dan ook een voorkeur voor dingen die ‘echt’ zijn of ‘echt’ kunnen zijn.

Kinderen in deze leeftijdscategorie krijgen steeds meer cognitief begrip van wat verlies is zoals bijvoorbeeld ‘de dood’. Ze komen erachter wat dood precies is, en dat de dood definitief is. Het is ‘echt’. Ze komen erachter dat de dood niet te vermijden is. Kinderen in deze leeftijd zijn erg geïnteresseerd in de dood en willen steeds meer onderzoeken wat de dood eigenlijk is. Alles wat de dood is of met de dood te maken heeft is interessant voor deze leeftijd. Kinderen in deze leeftijdscategorie komen met een hoop vragen over de dood en zullen overledenen ook gaan betasten, eventueel oogleden openen om te kijken of de overledene nu echt niets meer kan zien.

Betreft andere vormen van verlies willen kinderen in deze leeftijdsfase ook het liefst alles weten over hoe het nu exact in elkaar zit. Het beste is dan ook om zo eerlijk en transparant mogelijk te antwoorden naar het kind toe. Uiteraard wel op het niveau van het kind.

Hoe kan je jouw schoolkind ondersteunen bij een verlies?

“Wanneer ik vertel dat ik een praktijk heb voor verlies- en rouwbegeleiding, worden mij vrijwel meteen vragen gesteld die verband houden met een verlies. Ik krijg van ouders vaak de vraag hoe zij het beste hun kind de ondersteuning kunnen bieden na een verlies.

Ik zal eerlijk zijn in mijn antwoord, hier is geen éénduidig antwoord op te geven. Het is vooral belangrijk om als ouder zijnde naar je gevoel te luisteren en aan de hand daarvan je keuze te maken. Wel heb ik een aantal tips die je wellicht zouden kunnen helpen om deze keuze makkelijker te kunnen maken.”

 – Jennifer Weerman –

  • Wanneer je kind je vragen stelt over de dood, beantwoord deze dan zo eerlijk mogelijk en benoem alles vooral zoals het is.
  • Stel je kind wedervragen; hoe denkt je kind bijvoorbeeld over dood? Wat weet je kind al over de dood?
  • Als je besluit je kind mee te nemen naar een condealance, crematieplechtigheid of een begrafenis, bereid je kind hier dan op voor. Lees boekjes voor, ga hierover in gesprek of stel vragen. Zorg er vooral voor dat je kind weet wat het te wachten staat.

Welke tips heb jij zelf nog om jouw schoolkind te kunnen ondersteunen bij een verlies?

Mocht je naar aanleiding van deze tekst vragen hebben? Schroom niet, zet je vraag gerust onder dit bericht en ik kom er zeker op terug. Wil je liever je vraag anoniem stellen, dat kan natuurlijk ook. Je kan me dan je vraag mailen via info@vanrupstotvlinder.nl

Vond je dit bericht interessant? Deel het dan gerust door, dit wordt zeer gewaardeerd.

Warme groet van Jennifer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *