Uitvaartspeelgoed als hulpmiddel bij verlies en rouw
2 juli 2017
Peuters en kleuters in de rouw
29 oktober 2017

Baby en dreumes in de rouw

baby

Wanneer kinderen te maken krijgen met een overlijden, maken zij de meest ingrijpende vorm van verlies door. De impact die deze vorm van verlies teweeg brengt is enorm: een geur, een muziekstuk, een winkel, een bepaalde dag, dit zijn allemaal triggers die herinneringen kunnen oproepen, zelfs jaren later nog.

Wanneer kinderen te maken krijgen met deze vorm van verlies raken zowel de emotionele ontwikkeling als de cognitieve ontwikkeling verstoord, zij kunnen op allerlei manieren laten merken dat zij verdriet hebben en rouwen. Als ouder zijnde is het op deze momenten belangrijk om er te zijn en te bespreken wat er is gebeurd.

Maar hoe bespreek je een verlieservaring met een baby of dreumes dat nog niet spreken kan? En hoe weet je hoe jouw baby of dreumes een verlies ervaart?

Kinderen tot twee jaar

Kinderen tot twee jaar beschikken over aangeboren gedragingen (hechtingsgedrag) om contact te maken. In deze fase ‘lacht’ en ‘praat’ het met iedereen die hem positief benadert. Door huilen, glimlachen en brabbelen ‘roept’ je baby je als het ware en probeert je zo nabij te houden, waardoor hechting ontstaat. In deze leeftijd bevindt het kind zich in het zogenaamde sensori-motorisch stadium (sensori=zintuiglijk, motorisch=handelen). Alles wordt met het lijf ervaren in deze fase. Het cognitieve vermogen van kinderen is in deze fase nog onvoldoende ontwikkeld om de dingen in het leven te kunnen begrijpen of te kunnen vragen. Een verlies zal het daarom niet bewust meemaken.

Toch kunnen kinderen in deze leeftijd wel meekrijgen dat er een overlijden is geweest. Dit doordat kinderen in deze fase alles met hun lijf ervaren. Kinderen pikken de spanning op die zij bij jou kunnen voelen en slaan dit op in hun lijf. Kinderen kunnen door deze spanning slechter gaan eten, drinken en slapen, maar dit hoeft niet perse te maken te hebben met de verlieservaring.

Wat te doen met een baby of dreumes bij begrafenis?

“Wanneer ik vertel dat ik een praktijk heb voor verlies- en rouwbegeleiding, worden mij vrijwel meteen vragen gesteld die verband houden met een verlies. Ik krijg van ouders vaak de vraag of het wel verstandig is om hun jonge kind mee te nemen naar de begrafenis of erbij te betrekken.” – Jennifer Weerman –

Ik zal eerlijk zijn, hier is geen éénduidig antwoord op te geven. Het is vooral belangrijk om als ouder zijnde naar je gevoel te luisteren en aan de hand daarvan je keuze te maken. Wel heb ik een aantal tips die je wellicht zouden kunnen helpen om deze keuze makkelijker te kunnen maken.

  • Als je ervoor kiest om je baby of dreumes mee te nemen naar een begrafenis, zorg er dan voor dat er iemand is die achterwacht staat. Ik bedoel hiermee dat er iemand paraat staat die in staat is om op je baby of dreumes te kunnen en willen letten tijdens de dienst, zodat er ook ruimte kan zijn voor jouw eigen gevoelens en emoties.
  • Zorg dat je foto’s of filmpjes maakt dat je baby of dreumes aanwezig is geweest. Vooral als het een begrafenis is van een persoon die dichtbij staat, bijvoorbeeld oma, opa, mama of papa. Op latere leeftijd kunnen kinderen alsnog met vragen komen waarom een bepaald persoon er niet meer is. Samen kun je dan de foto’s of het filmpje bekijken die je toen hebt gemaakt.
  • Als je ervoor kiest om je baby of dreumes niet mee te nemen naar een begrafenis, zorg da juist voor foto’s of filmmateriaal. Op latere leeftijd kan je dan samen met je kind praten over de dierbare aan de hand van de foto’s.


Mocht je naar aanleiding van deze tekst vragen hebben? Schroom niet, zet je vraag gerust onder dit bericht en ik kom er zeker op terug. Wil je liever je vraag anoniem stellen, dat kan natuurlijk ook. Je kan me dan je vraag mailen via info@vanrupstotvlinder.nl

Vond je dit bericht interessant? Deel het dan gerust door, dit wordt zeer gewaardeerd.

Warme groet van Jennifer.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *